OŁÓW – „Rakotwórcza woda” B. Montana

OŁÓW

Należy do metali ciężkich najczęściej spotykanych w wodzie, co w dużym stopniu wiąże się m.in. z jego występowaniem w minerałach i podłożu naturalnym. Może się także dostawać do wód ze ściekami przemysłowymi, z opadami atmosferycznymi wypłukującymi pyły i dymy przemysłowe z powietrza, szczególnie w okolicach hut metali (rejon Legnicy
i Głogowa). Należy także zwrócić uwagę na wzrost zanieczyszczenia spowodowany silnym rozwojem motoryzacji. W tym przypadku źródłem ołowiu jest etylizowana benzyna (czteroetylek ołowiu), a skażeniu ulegają zarówno wody powierzchniowe, jak i podziemne.
Do wody pitnej ołów przechodzi z niektórych powłok antykorozyjnych, stosowanych do zabezpieczenia zbiorników na wodę w stacjach uzdatniania, z instalacji wodociągowych wykonanych z ołowiu, a także z rur PCV, jeśli do jego stabilizacji w czasie produkcji były używane sole ołowiu.
Ołów jest pierwiastkiem toksycznym (zaliczanym do tzw. metali śmierci), mającym właściwości kumulowania się w organizmie człowieka. Odkłada się w różnych narządach, głównie jednak
w kościach. Pod wpływem różnorodnych czynników może przejść z kości do krwi wywołując przy tym objawy zatrucia. Ołów dostarczany przez dłuższy czas do organizmu człowieka może doprowadzić do ciężkich zatruć, zwanych ołowicą, kończących się czasem śmiercią. Woda do picia stanowiła przyczynę bardzo licznych przypadków poważnych zatruć ołowiem, wymagających leczenia klinicznego. Tego typu epidemie wodne ołowicy obserwowane na świecie występowały wyłącznie w miastach mających sieć wodociągową z ołowiu.
Ołów wykazuje szczególnie silne działanie kancero- i mutagenne. Blokuje prawidłowy rozwój komórek, hamuje aktywność wielu enzymów niezbędnych do życia. Zaburza gospodarkę wapniową komórek, powodując gromadzenie się wapnia w nadmiernych ilościach i utrudniając jego uwalnianie. Ołów jest też często odpowiedzialny za powstawanie anemii.
W podwyższonych ilościach powoduje uszkodzenie mięśnia sercowego. Powoduje zmiany
w cewkach nerkowych, co jest przyczyną białkomoczu, cukromoczu i mocznicy. Przy długotrwałym narażeniu organizmu na działanie ołowiu obserwuje się: uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej w postaci krwawych wybroczyn i zmleczenia, liliowoszarą obwódkę na skraju dziąseł, zwłaszcza przednich zębów.

Jeśli ktoś nie docenia znaczenia wody, którą spożywa, to tak jakby świadomie rujnował swoje zdrowie i skracał swoje życie.
doc. dr Michał Tombak

W wyniku skażenia środowiska ołów występuje nawet we krwi zdrowych osób, mieszkających na terenach mało zurbanizowanych.
Podwyższone wartości ołowiu u dzieci na terenie Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego powodują objawy nerwowe i psychiczne, np. w Szopienicach, obok huty cynku,
u około 25% dzieci żyjących w środowisku zanieczyszczonym ołowiem obniżał się iloraz inteligencji i zaznaczały się zmiany psychosomatyczne, prowadzące do niepełnosprawności umysłowej i psychicznej (zagrożenie patologią społeczną).
Długotrwałe narażenie na niewielkie nawet dawki ołowiu i innych metali ciężkich (cynk, żelazo, miedź) oddziałuje negatywnie na rozwój psychiczny człowieka. Może
doprowadzić do niebezpiecznych, zwłaszcza u dzieci, zmian w zakresie funkcjonowania ośrodkowego (centralnego) układu nerwowego, np. zahamowania rozwoju psychomotorycznego, stanów lękowych, pobudzenia ruchowego, zaburzeń (percepcji) wzroku. Zarówno ołów, jak i pozostałe metale ciężkie powodują zmiany degeneracyjne
w łożysku kobiet, co ogranicza nie tylko prawidłowe odżywianie rozwijającego się płodu, ale wywołuje bardzo wysoką umieralność noworodków.

Jak wspomniano poprzednio, ołów blokuje aktywność wielu enzymów. Na terenach objętych skażeniem ołowiem i innymi metalami, następuje zanik aktywności enzymów utleniających, co powoduje niedotlenienie płodów i noworodków, znaczny wzrost martwych urodzeń,
a u urodzonych mniejszą wagę i niedorozwój wewnętrzny, rzutujący na późniejszą sprawność fizyczną i umysłową człowieka.

 Każdy mikrogram ołowiu u dziecka w wieku 2 lat to niższy o 6 punktów iloraz inteligencji u dziecka w wieku 10 lat. Im więcej ołowiu, tym mniej rozumu.
„Tylko filtry działające na zasadzie osmozy odwróconej mogą skutecznie usunąć ołów wypłukiwany z rur wodociągowych. Zwykłe filtry mechaniczne oraz węglowe nie uczynią tego.”
„Ty i zdrowie”, grudzień 2005 r.

Powoduje choroby:

kumulacja w różnych narządach i kościach,
działanie rakotwórcze i mutagenne,
blokowanie aktywności wielu enzymów niezbędnych do życia,
blokowanie prawidłowego rozwoju komórek,
zaburzenia gospodarki wapniowej w komórkach (nadmierne gromadzenie się wapnia), uszkodzenia mięśnia sercowego,
uszkodzenia cewek nerkowych:
– białkomocz,
– cukromocz,
– mocznica,
uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej
– krwawe wybroczyny i zmleczenia,
anemia,
ołowica,
działanie na układ nerwowy:
– objawy nerwowe i psychiczne,
– obniżenie ilorazu inteligencji,
– niepełnosprawność umysłowa i psychiczna,
zmiany w funkcjonowaniu centralnego układu nerwowego:
– zahamowanie rozwoju psychomotorycznego,
– stany lękowe,
– pobudzenie ruchowe,
– zaburzenia percepcji wzroku,
wysoka umieralność noworodków,
zahamowanie prawidłowego rozwoju płodu,
niedorozwój wewnętrzny płodu i noworodka.

Urządzenia usuwające ołów z wody:

http://www.wodatozdrowie.pl/dobra-oferta/

Posted in INDEKS TOKSYN w wodzie and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *